سید محمدحسین بهجت تبریزی (زاده ۱۲۸۵ – درگذشته ۱۳۶۷) متخلص به شهریار (پیش از آن بهجت) شاعر ایرانی اهل آذربایجان بود که به زبان‌های ترکی آذربایجانی و فارسی شعر سروده است. وی در تبریز به‌دنیا آمد و بنا به وصیتش در مقبرةالشعرای همین شهر به خاک سپرده شد. ۲۷ شهریور را «روز شعر و ادب فارسی» نام‌گذاری کرده‌اند. وجه تسمیه این نام گذاری سالروز درگذشت شهریار است.

مهم‌ترین اثر شهریار منظومه حیدربابایه سلام (سلام به حیدربابا) است که از شاهکارهای ادبیات ترکی آذربایجانی به‌شمار می‌رود و شاعر در آن از اصالت و زیبایی‌های روستا یاد کرده‌است. این مجموعه در میان اشعار مدرن قرار گرفته و به بیش از ۸۰ زبان زندهٔ دنیا ترجمه شده است.

شهریار در سرودن انواع گونه‌های شعر فارسی -مانند قصیده، مثنوی، غزل، قطعه، رباعی و شعر نیمایی- نیز تبحر داشته‌است. اما بیشتر از دیگر گونه‌ها در غزل شهره بود و از جمله غزل‌های معروف او می‌توان به «علی ای همای رحمت» و «آمدی جانم به قربانت» اشاره کرد.

مجموعه دو جلدی «دیوان شهریار» توسط انتشارات نگاه منتشر شده است. در این مجموعه کل غزلیات شهریار به اهتمام یدالله عاطفی چندین بار مرور شده، تا حتی‌المقدور بهترین و شیواترین آن‌ها انتخاب شود. حجت‌الله اسدی و حمیدرضا عاطفی این مجموعه را به خط نستعلیق کتابت کرده‌اند.

نام کتاب: کتابخانه بابل و 23 داستان دیگر

نویسنده : خورخه لوئیس بورخس

مترجم : کاوه سیدحسینی

ناشر: نیلوفر

کتابخانه بابل، نام داستان کوتاهی نوشته خورخه لوئیس بورخس است که در سال ۱۹۴۱ در مجموعه داستان باغ گذرگاه‌های هزارپیچ به چاپ رسید.

این داستان های عجیب و غریب ، استادانه و تخیلی استعداد او را برای نوشتن داستان از طریق بازی با فرم و ژانر و زبان نشان می دهد. این آثار بی نظیر در کنار هم ، یک مجموعه کامل یک جلدی را برای همه کسانی که مدت هاست عاشق بورخس هستند ، و یک معرفی عالی از کار این استاد برای کسانی که هنوز نبوغ او را کشف نکرده اند ، تشکیل می دهند.

در این مجموعه بیست و چهار داستان کوتاه وجود دارد. که یکی از معروفترین داستان ها داستان کتابخانه بابل است. در این داستان راوی بورخس توضیح می دهد که چگونه جهان او از تعداد بسیار زیادی اتاق شش ضلعی در مجاور هم تشکیل شده است. در هر اتاق ، یک ورودی بر روی یک دیوار وجود دارد ، ملزومات برای بقای انسان در یک دیوار و در چهار دیوار دیگر قفسه کتاب. گرچه ترتیب و محتوای کتاب ها تصادفی و ظاهرا کاملا بی معنی است ، اما ساکنان بر این باورند که همه ی این کتاب ها ممکن فقط 25 شخصیت اصلی 22 حرف ، دوره ، ویرگول و مکان) هستند. گرچه اکثریت قریب به اتفاق کتابهای موجود در این جهان کاملا نامفهوم و گنگ است ، اما این کتابخانه همچنین باید در جایی ، هر کتاب منسجمی را که تاکنون نگاشته شده ، یا ممکن است تاکنون نوشته شده باشد ، و هر نسخه احتمالی یا کمی غلط هر یک از این کتابها را در بر بگیرد. راوی خاطرنشان می کند که این کتابخانه باید شامل کلیه اطلاعات مفید ، از جمله پیش بینی های آینده ، شرح حال هر شخص و ترجمه های هر کتاب به همه زبان ها باشد.

در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: « کاشکی که فرشته‌ای وجود داشته باشد، حتی اگر من در دوزخ جای داشته باشم. ای کاش که من مورد توهین و تعدی قرار گیرم و نابود شوم ...به شرطی که در یک لحظه و تنها برای یک نفر کتابخانه عظیم تو توجیه شود.»

از داستان های دیگر این مجموعه می توان به جاودانه، دو مرد مرده ، داستان جنگجو و اسیر و ... اشاره کرد.

کودک سالم نام نشریه ای است که راجب کودک و بهداشت و سلامت کودک است که به صورت ماهیانه پانزدهم هر ماه چاپ و منتشر می شود.

این مجله به صورت تخصصی به بحث کودک می پردازد و درواقع نشریه ای برای والدین و آگهی بخشی برای مهارت های والدینیاست. طراحی و چاپ نفیس، توزیع در کتابخانه های عمومی و اشتراک بیش از ۲۰۰۰ خانواده از ویژگی های ماهنامه آموزشی خبری کودک سالم است.

سخن سردبیر، بارداری و شیردهی، تغذیه کودک، تغذیه برهمندپور، کلینیک کودک، روانشناسی کودک، برای فرزندم و آشپزی از بخش های مختلف این مجله تخصصی است و در هر بخش متخصصان، دکترها و صاحب نظران مطالب مفید و قابل توجهی برای تربیت کودک و همجنین مواظبت از کودکان برای رسیدن به رشدی متناسب و درست ارائه می کنند.

معرفی و ارائه راهکار برای بیماری های کودکان، ارائه اطلاعات مهم در جهت تغذیه درست کودکان، روش های تربیتی کودکان، سرگرمی های مناسب کودکان و همچنین ارائه مد و ایده برای وسایل کودکان از مطالب جالب این مجله است.

سيزدهم شهريورماه، روز بزرگداشت ابوريحان بيروني است. ابوريحان بيروني از دانشمندان بزرگ ايران در علوم حكمت و اخترشناسي - ۱۳ شهریور ۳۵۲ خورشیدی (۲۹ ذیقعدهٔ ۳۶۲ قمری، برابرِ۴ سپتامبر ۹۷۳ میلادی) در اطراف خوارزم متولد شد و به اين خاطر به بيروني يعني خارج از خوارزم معروف شده است.

ابوريحان بيروني البته يك‌ فيلسوف‌ رسمي‌ كه‌ داراي‌ روش‌ خاص‌ فلسفي‌ باشد، نبود، اما‌ داراي‌ آگاهي‌ عميق‌ فلسفي‌ بوده‌ و اين‌ امر از اشارات‌ بسياري‌ كه‌ در ضمن‌ كتاب‌هايش‌ به‌ چشم‌ مي‌خورد، مسلم‌ مي‌شود. حتی در ضمن‌ اين‌ مباحث‌ مي‌بينيم‌ كه‌ برخي‌ مشكلات‌ كلامي‌ و مذاهب‌ فلسفي‌ را نام‌ مي‌برد و با عباراتي پرمعني‌ و پخته‌ از آن‌ها انتقاد يا استقبال‌ مي‌كند. ابن‌ ابي‌ اصيبعه‌ در اين زمينه مي‌گويد:

"اومعاصربا شيخ‌الرييس‌ ابن‌ سينا بود و ميان‌ آن‌ دو مراسلات‌ و محادثاتي‌ رد و بدل‌ مي‌شد و من‌ جواب‌ چند سؤال‌ را از آن‌ ابن‌ سينا كه‌ ابوريحان‌ از او پرسيده‌ بود، پيدا كردم‌ كه‌ حاوي‌ امور مفيد و سودمندي‌ بود". و ازجمله كارهايي‌ كه‌ بيروني كرده‌ اين‌ است‌ كه‌ " وجوه‌ توافق‌ ميان‌ فلسفه‌ فيثاغوري‌ افلاطوني‌ و حكمت‌ هندي‌ و بسياري‌ از مذاهب‌ صوفيه‌ را بيان‌ كرده‌ است‌ ".

او ازاولين كساني است كه به پيدا كردن وزن مخصوص بسياري از اجسام مبادرت كرد و آن‌چنان اين كاررا دقيق انجام داد كه اختلاف وزن‌هاي محاسبه شده با وزن‌هايي كه دانشمندان در قرن‌هاي اخير با توجه به تمام وسايل جديد خود تهيه كرده‌اند، بسيار ناچيز است.ابوريحان در طول عمر خود به شهرهاي مختلفي سفر مي‌كرد و به اندازه‌گيري طول و عرض جغرافيايي آن شهرها مي‌پرداخت و سپس موقعيت هر شهر را روي يك كره مشخص مي‌كرد و پس از سال‌ها توانست آن نقاط را روي يك نقشه مسطح پياده كند و اين مقدمه علم كارتوگرافي بود كه اين‌كار با ابوريحان شروع شد.

در حدود سال ۴۰۴ هجري قمري به خوارزم مراجعت كرد. زماني كه سلطان محمود غزنوي خوارزم را گرفت، درصدد قتل او برآمد و به شفاعت درباريان از كشتن وي درگذشت و او را در سال ۴۰۸ هجري با خود به غزنه برد.در سفر محمود به هندوستان، ابوريحان همراه او بود و در آن‌جا با حكما و علماي هند معاشرت كرد و زبان سانسكريت آموخت و مواد لازم را براي تأليف كتاب خود ـ “ماللهند” ـ جمع‌آوري كرد. ابوريحان در طول زندگي خود حدود ۱۴۳ كتاب در زمينه‌هاي نجوم، هيأت، منطق و حکمت نوشت.

ازجمله تأليفات او “قانون مسعودي” در نجوم و جغرافيا و “آثار الباقيه” در تاريخ، آداب و عادات ملل است. از ديگر آثارش به “التفهيم”، تحقيق “ماللهند”، “اسطرلاب”، “سدس”، “تحديد”، “چگالي‌ها”، “سايه‌ها”، ” وترها”، “پاتنجلي”، “قره‌الزيجات”، “قانون”، “ممرها”، “الجماهر” و “صيدنه” مي‌توان اشاره كرد.

ابوريحان بيروني در ۲۲ آذر ۴۲۷ خورشیدی (۲۷ جمادی‌الثانی ۴۴۰ قمری، برابرِ ۱۳ دسامبر ۱۰۴۸ میلادی) در سن ۷۸ سالگي در شهر غزنين از دنيا رفت.